27022026
de laatste van de werkweek
ze strikten me de das
en lapten een gemene streeks
simpel
omdat ik er niet was
schijnheilig
hypocriet
snak zo hard naar het weekend
vergeet me
wacht
vergeet me niet
het maakt me woest
ja
ziedend
26022026
bobcatjes
wirwar
overweg
robuuste camion
beslissing zonder overleg
en wie luidruchtig overwon
26022026
vandaag de lichtste handschoentjes
alsof ik nu al zomer ruik
fiets dapper
stoïcijns
ook koentjes
waar vlinders fladd'ren uit een struik
ze kleuren wit blauw roze
ontpopt uit hun cocon
bij winter uit den boze
verbranden vleugels aan de zon
daar heb je weer de nachtegaal
al fluitend in zijn ochtendlied
ontlokt een eerste zonnestraal
op 't hoekje ruikt het nog naar wiet
beland zo in een roes
luchtledig zuigt mijn tekstballon
en slaat mijn hersenpan tot moes
verpulverd door dat straaltje zon
25022026
de dwaling tussen schemer
de zomerkorte broek
iemand werd steeds gemener
en claimde zo de beste hoek
25022026
een man
zebra
een hond
het fietsersfelletegenlicht
de situatie niet verstond
want wie was nu tot wat verplicht
25022026
ik volg natte sporen
getrokken door 2 wielen
vogelgefluit te horen
de lente op de hielen
de lucht die al wat helder wordt
kleurt mooi nuances blauw
waar duiven vliegen voor de sport
warmte verdrijft stilaan de kou
de dag rekt zich wat uit
snakt naar een nieuw seizoen
breekt later zonnig door een ruit
de bomen wiegen zachtjes groen
24022026
de wind bewoog mijn tranen
ze smaakten zilt en puur
dat kon het weer beamen
vol wolkengrijs
& winterguur
24022026
de ochtend alweer vroeg
het land stond vol met plassen
verward
dromend
verkeerd afsloeg
een bocht om op te passen
als kind'ren in een cresh
moeder zit bij de kapperszaak
die trekt vooraan een blonde mesh
dat past vast beter bij haar kaak
lijn 15 park & ride
loop naar de foute kant
in omgekeerdheid
seek & hide
het voelt
er is wat aan de hand
denk plots'ling aan mijn vader
vlees
bloed
vooral de genen
en dan snap ik het kader
waarin ik ben verdwenen
23022026
ergens vergeten kerst
in slingers vol van lichtjes
aperitief
concert
& gerst
de strop rond mijn gedichtjes
23022026
vertrok vol goede moed
maar zag er bergen tegenop
controleloos
de tranenvloed
doch onverwacht
halsoverkop
OOO z
13022026
het was de laatste druppel
de emmer vol
dus overliep
en regelrecht de sukkel
de nachtmerrie
terwijl ik sliep
12022026
mijn rit ging zwaar vertragen
ben bijna weer bij start
en nieuwe regenvlagen
niet eens halfweg
maar amper kwart
12022026
een school vol fluo hesjes
de kin'dren zijn gezien
bij speeltijd
tijdens lesjes
voor veiligheid een tien op 10
12022026
iemand stond wild te toeteren
die had vast veel geduld
wou zich een doorgang ploeteren
bomvol met auto's opgevuld
11022026
het was vandaag weer kriskrassen
alles crosst door elkaar
ten teken best toch oppassen
achter elk hoekje loert gevaar
10022026
vandaag deed ik het andersom
en fiets nu dus naar huis
het racecircuit
bebouwde kom
de kerkklok
het houen kruis
nog lichtjes bij vertrek
de avond die al valt
en dan slaat plots de hemel lek
terrwijl een stevig onweer knalt
nu dus de avondspits
de wegen slibben dicht
ik schrik
begot
een felle flits
die op zijn beurt donker verlicht
09022026
vandaag wat later opgestaan
ik had nog weekendslaap
geen zin om naar het werk te gaan
mijn tandjes poets
een snelle gaap
een allerlaatste geeuw
die komt best van heel diep
nog dieper krijst de eerste meeuw
een morgen die anders verliep
door drukte van jewelste
los door de ochtendspits
je hebt van die rebelse
maar tuurlijk ook wel brave kids
zie ze in snelheid flitsen
ben niets op mijn gemak
zelfs niemand wil er ritsen
toch niet met mij
zo'n trage slak
begeef me door de drukte
het krieken van de dag
waarvan ik vruchten plukte
alsook het eerste zonlicht zag
09022026
ik koos een heel gek woord
het viel moeilijk te rijmen
mijn denkpatroon werd zo verstoord
het leek niet meer het mijne
08022026
ik hoor mijn eigen stem
vertel iets over spruitjes
alsof ik dat niet zelf ben
van die gekke geluidjes
07022026
-
dierenleed
het was in een impuls
maar eigenlijk niet eerlijk
het jachtgeweer
de lege huls
de maaltijd overheerlijk
water stond aan zijn lippen
toch had hij niet geproefd
van versgeurende kippen
hun leed had hem te diep bedroefd
ging zo in hongerstaking
maar heeft het niet gehaald
stierf op de hartbewaking
en niemand had om hem gemaald
ouderdom
ik had niet echt veel zin
toch ging ik op de loop
met borst vooruit
geheven kin
staar droomloos naar een huis te koop
stiekem glip ik naar binnen
wist niet wat ik daar zag
het hing er vol met spinnen
op zolder nog een laatste was
onder een laagje stof
zie ik een oude doos
de beeldkorrel
wazig
en grof
ze leek me ook een beetje boos
dus sop poreus in water
en veeg de spiegel schoon
dit ben ik jaren later
het huis waar ik misschien nog woon
06022026
ik dacht
"alé gij zot"
die zo komt aangevlogen
geen enkel moment remmen
tot
snelheid nog wat verhogen
ik roep
"GIJ se DEBIEL"
waarom is dit zo nodig
zit iemand u soms op de hiel
of eerder overbodig
zelf smijt ik alles dicht
moet uitwijken naar rechts
sta in de spotlight
fel verlicht
het schol een fractie
amper
slechts
05022026
oesj
ben bijna ter plekke
wat zat er in mijn hoofd
dat was vooral die gekke
die mij de hemel had beloofd
niet meer echt alle dagen
misschien zo af en toe
met tussentijdse vlagen
en nog steeds in een stil taboe
als in wat fluistertonen
van wat er was gebeurd
van wat nooit meer zal komen
maar toch nog steeds mijn dagje kleurt
04022026
een megagrote hond
schiet in een luid geblaf
ik zei dat ik 'm niet verstond
& gewoon maar een fietser was
03022026
de volle maan was gepasseerd
ik had het nipt gemist
het schol een haar
één dag verkeerd
omdat ik het gis'tren niet wist
03022026
de mountainbike ging weer op stal
hij piepte dat hij kraakte
zoals glad ijs
schuif uit
ten val
daarbij een zuchtje slaakte
02022026
ze vlamden van de an'dre kant
éne racete rechtdoor
de ander steekt zijn linkerhand
ten teken
"ik steek snel nog voor"
ik kwam ogen tekort
donkerte zonder licht
deden ze dit soms voor de sport
& voelden zich tot niets verplicht
in drukte van jewelste
OPZIJ
laat me eens door
want ik ben toch de snelste
daarbij soms mijn geduld verloor
het is me weer een rommeltje
de ochtendspitsprestatie
knijp een prop tot een frommeltje
gewoon puur uit frustratie
02022026
de straat stond vol met plassen
doch nergens zag je regen
of van die plastiek jassen
op onverlichte wegen
toen was er plots die splasj
al golvend als watergordijn
dus kreeg alsnog een flinke drasj
het kon echt niet kletsnatter zijn