vijf

tien

en nog zo zomers

wat lopers in Marcellekes

zeker iets voor de dromers

en zongebakken vellekes

 

meteen klinkt er een hint

of hoor ik echt zijn naam

qua gravel bijtend in het grint

ooit had ie ook naast mij gestaan

 

helaas moet ik ook denken

aan Gunter en die kogel

hoe leven je kan krenken

gekooid

was vrije vogel

 

 

05102026

ze stonden her en der

verwilderd & verlaten

kon ze niet zien

niet eens van ver

had nikske in de gaten

 

een onverlichte step

gedwarsboomd op de weg

misschien niet waar

wie weet zelfs nep

of twijfel over wat ik zeg

 

en dan boem knal

DE BOTS

mijn knietjes rood geschaafd

vanwaar kwam die

onverwacht plots

had ik me wel eens afgevraagd

 

 

04102026

zo'n mega piepklein muske

de tak boog alsnog door

ging bijna van zijn suske

daarbij het evenwicht verloor

 

weer zoekend naar balans

geen radslag op de balk

geen pirouette

geen elegance

handen wit krijt 

vol kalk

 

een heupzwaai rond de brug

van ongelijke leggers

want olifant

was ooit ook mug

van horens

van de zeggers

 

 

04102026

het feest kreeg vaste vorm

het was nog wel wat wachten

tandjes bijten bij storm

veelal op eigen krachten

 

de tijd die gewoon verder tikt

straks morgenrood

& maneschijn

verhaallijnen té aangedikt

jawel

zo zal het vaak nog zijn

 

 

03102026

hoe autowielen kraken

parkeren voor de deur

iemand ging nachtje braken

de dag werd voor hem teveel sleur

 

beneveld door de drank

& zwalpend langs de wallen

gedachten tegen wil en dank

zou hij in 't water vallen

 

en dan een luide plons

denk aan die gekke kikker

mijn wenkbrauwen trekken in frons

snelkloppend ging mijn tikker

 

toen zag ik 'm verdwijnen

geschrokken

greep zijn hand

man hou toch op met greinen

te lucht

ter zee

terug op 't land

 

 

02102026