💪
Ceçi n'est pas un cygne
ofte, hoe L'eau Oui? zomaar mijn verhaal binnenrolt, ....
Ik was er helemaal klaar voor geweest, meer dan, zo had het alleszins geleken. Bovendien had het ook zo gevoeld. Ik had er echt zin in & op zich was het zeker meegevallen. Maar toen had ik me plots weer heel onrustig gevoeld, .... auwch, wat was dit nu weer ....
Het voelde oprecht goed dat collega's me met veel warmte hadden ontvangen, soms uit onverwachtte hoek, vooral dat hoekje had deugd gedaan. Zelfs nog alvorens in te loggen en de landscape te betreden was er een zalige, welgemeende knuffel gevallen, .... die was gigantisch binnen gekomen, hij kwam van een maateke waarmee ik vaak lol beleef op de werkvloer, .... merci maateke!!!!
& er volgden zeker nog leuke, intense momentjes die me absoluut een good feeling gaven (nog meer knuffels en "welkom t'r(h)ugs")
Maar er hing zeker ook wel electriciteit in de lucht, ... terugkeren naar een plek waar alles nog hetzelfde was, ... ondanks dat ik me daar heel bewust van geweest was, kwam het op een bepaalde manier bikkelhard binnen, .... ook al wou ik dat niet meteen als spiegel voorhouden van alles wat heel fijn had gevoeld.
De weegschaal woog door naar "heel fijn" en het feit dat ik heel veel niet meer wist, maar aan de andere kant heel veel ook nog wel eindigde in een goeie portie humor vol zelfreflectie, ..... ook dat was mijn leven.
Jawel hoor, ik kon het nog wel ...
Niettegenstaande was ik na 2 werkdagen van amper 5 uur, na thuiskomen even in de zetel geploft met een gevoel van, ..... "oké, dit was het dan, ... veel impressies, veel interpretaties, veel impulsen, .... geen reality'check, maar een heuse:
REALITY'CHOCK
Daar zat ik dan in die luie zetel, compleet het Noorden kwijt als een Robin Hood die niet meer wist van welk hout pijlen maken, .... "was dit het dan"???, .... had ik hiervoor al die maanden zo hard geknokt?
Ik pleitte afwezig voor de turntraining, niet omdat ik geen zin had, of omdat ik te moe was of wie weet nog veel te stijf van die allereerste training van het nieuwe seizoen, amper 3 dagen geleden, ...
Nee, gewoon, nu effe niet & dat mocht ook gewoon.
De nacht bracht me geen rust, integendeel. Dromen hadden ertoe geleid dat ik onrustig wakker werd. Ik wist niet helemaal hoe het met dromen in elkaar zat, maar ik vermoedde dat ik er geheel een eigen interpretatie aan gaf in functie van het slechte gevoel dat me gewekt had.
Ik was helemaal van slag, alsook van de kaart, .... was ik dan toch weer terug naar af?
Die slecht getrokken kaart leek vreemdgewijs plots heel erg op 1 van de figuren die ook opgedoken waren tijdens mijn sessies brainspot, ...
ik wist wat me te doen stond.
Dit was niet langer mijn verhaal
Ik trok mijn fleurigste Adidas-tennisrokje aan en fietste naar "DE PLEIN", ... voor een enkelspel tennis.
🎾🎾🎾🎾🎾🎾🎾🎾🎾🎾🎾🎾🎾🎾🎾🎾🎾🎾🎾🎾🎾🎾🎾🎾🎾🎾🎾🎾🎾🎾🎾🎾🎾
Enkelen tegen een man, da's zwz al genen evidente, bovendien had ik de laatste weken alleen maar verloren van hem, ... soms met een groot puntenverschil. Hij speelde zowel links als rechts op forhand, wat een verwarrend voordeel was en mij vaak vooral helemaal knetter maakte.
Bovendien had ik al meer dan een maand niet meer gespeeld, al wou ik dat niet zomaar op tafel werpen om mogelijk aan de verliezerskant te eindigen, want ik crosste de beentjes vanonder mijn lijf voor elk punt dat gespeeld werd.
Bij aanvang liet ie me weten dat ik zeker ging winnen, hij had de avond ervoor een feestje gehad, ... veel gedronken, .... ... tja, ik vertelde maar niet wat er allemaal door mijn hersenpan tolde, ...
Aanvankelijk had mijn hoofd niet naar tennis gestaan, maar ik had duidelijk een uitlaatklep nodig gehad, ... en dan zijn die sportieve beentjes wel eens nuttig, ... dat mijn hoofd nog behoorlijk had weten malen tijdens die eerste rally's was wel duidelijk geweest, meteen stond ik achter met 3-0, ... wat niet helemaal verwonderlijk was tegen deze tegenspeler, maar toch, ... tja, ... toch zit er altijd wel een beetje een winnersmentaliteit in zo'n match, ah ja, waarom doe je het ook anders,.... enfin, .... verliezen met een nul op het scorebord, dat is voor mij toch echt een 'not done' , niettegenstaande gebeurt dat wel eens hoor, .... met de huidige 3-0 wou ik me toch even op scherp zetten, dus scoorde na een pittige rally mijn eerste punt, .... owké, ... 3-1, .... de Meys haar beentjes werden aangescherpt, .... het ging er steeds pittiger en vuriger aan toe, ....
Bij 5-2 ging ik echt vechten voor dat derde punt, .... verliezen met 6-2 vond ik een te pijnlijke gedachte, .... dat het geen 'easy punt' zou worden was al snel duidelijk, ... na een 'love', ... zonder amoureuze gevoelens, ging het voordeel voor, voordeel tegen gelijkmatig op, tot ik eindelijk die genadeslag kon geven, .... ik zette mijn tandjes in het spel en won het punt, .... owkéeeeeekes, 5-3, daar kon ik wel wat mee, ...
The game was on, ... bij 6-6 was het tijd voor een tie-break, ... maar daar had de tegenstander geen kaas van gegeten, ... no prob, .... dan spelen we die laatste minuten van onze reservatie gewoon door tot een puntenverschil van 2, .... zonder toeters en bellen won ik in alle bescheidenheid met 6-8, ... de vibe was terug, ....
We startten nog aan onze tweede set, maar die konden we niet uitspelen, vanwege de beperkte reservatie en op zich was het wel goed geweest voor mijn lijfke (knie- en rugproblemen), dus sloten we af met een 1-2 in mijn voordeel, .... de Meys kon weer helemaal gaan glunderen na al die fantomen in haar droom (dromen), ...
Meteen daarna natuurlijk tijd om een dorstje te lessen, en wette watte, .... 'hé kijk, de bar is weer open', ... gedurende de juli-matchkes hadden we na balleke klop op ons kin moeten kloppen, ... met een groot dorstje achter de speekselklieren was dat niet zo leuk met hoogoplopende zomertemperaturen, ....
Maar kijk, ... september, back to school, nieuwe kansen, nieuwe dorstjes en ..... een bar die open was
Meestal blijven we hangen voor twee dorstjes op een rij, maar mijn tegenspeler kapte zijn Duvel nogal snel naar binnen, .... in een tekstballonnetje boven mijn hoofd verscheen in een klein vraagteken een "asjemenou, als dat maar goedkomt", .... maar meteen daarna zette ie het op een lopen, .... niet dat hij echt van me wegliep hoor (gelukkig maar), maar hij had nog ergens een feestje te vieren, ....
Daar zat ik plots aan de bar, moederziel alleen (al hoefde dat niet echt zielig te zijn). Met een zonneke dat heerlijk hing te stralen boven het loof van de bomen & een glas gevuld met heerlijke Cornet waar amper aan genipt was, ... In de schaduwzijde van het loof schoof ik een kleine 190° om mijn as om me te richten naar het gezelschap dat vol vrolijkheid stond te petanquen, ... ... ik gleed van de barkruk en verplaatste me naar wat gezellige zeteltjes vlakbij om stiekem mee te genieten van zoveel vrolijkheid, terwijl ik af en toe zalig nipte van dat bierke....
Ik kan (moet) alleen maar toegeven dat dit inderdaad zalig genieieiieieieiieiieieiieten was!!!!
🎾🎾🎾🎾🎾🎾💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💛💚❤️
Zelfs zo zalig, dat ik besloot een vers drankje te halen en me langer dan voorzien af te kappen op "DE PLEIN", waar ik genoot van zoveel vreugde, gezelligheid, competitiegedrag, lachen, moppen, plagen, .....
Ik dacht aan plagen als in een soort pestgedrag, .... gedurende het ganse spel trok 1 speler vooral mijn aandacht, ..... meteen had ik voor hem de grootste sympathie, .... al hoefde mijn sympathie voor de anderen daarom niet eens zoveel minder te zijn, want ik kon om elk van hen op een bepaalde manier lachen, de kriebels krijgen, begrijpen, volgen, .....
Dit was voor mij zo uit het leven gegrepen, .... overal zag je dezelfde interacties, .... maar (ongetwijfeld omwille van mijn eigen verhaal) voelde ik de grootste liefde voor Lowieke, ....
Lowieke was niet de grote aanwezige tijdens het spel, of misschien moet ik die formulering een beetje bijstellen, ... Lowieke was niet de meest luidruchtige aanwezige tijdens het spel, maar daarom niet minder belangrijk voor het gezelschap. Ik kan me niet herinneren dat hij veel te vertellen/zeggen had gedurende de tijd dat ik het gezelschap aanschouwde... Vermoedelijk deed hij gewoon zijn ding en hoopte hij vooral dat het een beetje goed was, of misschien nog belangrijker, dat de groep hem niets kwalijk nam als hij geen punten scoorde & dat hij er, ondanks zijn stilzwijgen toch een beetje mocht bijhoren, ....
Over dat laatste was ik toch een beetje gerustgesteld, ... ik had tijdens het spel ménige speler horen zeggen, ... "niet erg Lowieke", ... "hier Lowieke, deze zijn van jou", .... " goe gedaan Lowie", ... en na goe gedaan volgde er dan steevast een gelukzalige smile op zijn smoelement, ..... misschien was dat gewoonweg hetgene waarom ik me in dat zeteltje had afgekapt met een tweede Cornet, .... om wat éénvoud met een mens kon doen, .... terwijl er ook haantjes in het hok rondliepen, ...
Tijdens hun pauzeke zat Lowieke helemaal afgezonderd van de groep, .... maar ik had ook gezien hoe 1 ander lid bij hem was gaan zitten en het gesprek met hem aanknoopte, .... en dat deed Lowieke duidelijk deugd, ... mijn sympathie kreeg steeds grotere vormen, ... Voor mij was Lowieke meteen al een ster, .....
Deel 2 van de petanque-namiddag werd hervat & ondanks het feit dat ik het superleuk vond om daar gewoon in een zeteltje te hangen en het spel te aanschouwen, besloot ik toch huiswaarts te keren. Ik had nog even een leuke babbel met wat dames uit het gezelschap en grapte énigszins me voor te bereiden op een nieuwe sport, voor 't geval tennis niet meer zou lukken, ... meteen werd dat weerlegd met een howla, .... wij petanquen niet alleen, maar tennissen ook nog, .... dat voelde als een kleine auwch 'beter op mijn woorden letten', ... alsook, zalig toch, ... die tennissen ook nog, .... Geen idee wie die tweede partij al dan niet won & op zich is dat ook niet eens belangrijk, voor mij was er slechts 1 held die dag, .....
Ik parkeerde mijn onrust van de afgelopen uren aan de takken van de bomen, die hun bladeren lieten schaduwen over het petanqueveld van de club en reed met een gelukzalig gevoel naar huis.
Ik dacht aan iedereen die de afgelopen maanden voor mij heel belangrijk was geworden in mijn leven en een absolute plek in mijn nieuwe boek "Leenvoud" had veroverd, .... dat was overigens iedereen die ook weer in mijn volgend hoofdstuk zou verschijnen en die mooie verzameling aan schouderklopjes smaakte veel gezonder dan de geur die gebakken lucht verspreidde.
https://www.marleenmeys.be/leenvoud-uitgelicht
In Loving memory
aan de meest bescheiden geliefde in mijn leven ❤️
love you dad (1610134-05071991)